Bir yıl kadar önce hayatımın en stresli dönemlerinden birindeyken sabah erkenden karnımda, göbeğimin biraz altında şiddetli bir ağrıyla uyandım. Acıdan doğrulamadım ve bir dakika kadar sürdü bu. Daha önce hiç böyle bir sorunla karşılaşmamıştım. Korktum ve hemen hazırlanıp hastahaneye gittim. Acı o kadar şiddetli olmasa gitmeyecektim belki de. İlk defa kadın doğum polikliniğine gidiyordum. Sıramı aldım ve beklemeye başladım. Hamile kadınların meraklı, delici bakışları altında beklemek nasıl strese soktu anlatamam :)
Muayene için idrara sıkışık olmak gerekiyor, yumurtalıklar daha iyi görülebilsin diye. İdrara sıkışık bir şekilde gittim doktorun odasına. Ultrasonda baktı ve "Sanırım kist yok hiçbir şey göremiyorum" dedi. Sonra kaşlarını çattığını gördüm. O an yaşadığım korkuyu anlatamam size... "Ya iki mesanen var ya da bu çok büyük bir kist" dedi. İdrara sıkışık değilken gelmen gerek dedi. Tuvalete gittim ve geldiğimde yeniden baktı. "Büyük bir kist..." dedi "15 cm". Regl olunca gelmemi istedi. "Eğer regl olduğunda küçülürse ilaç tedavisi uygularım" dedi. Regl olduğumda gittim. 16 cm olmuştu. Ağladım ağladım ağladım...
Ameliyat olmam gerekiyordu. Çok korkuyordum, çevremde böyle bir şey yaşayan ilk kişiydim. Başıma neler geldiğinden, geleceğinden tamamen habersizdim. Korka korka geçirdim ameliyat sürecini. Gerekirse yumurtalıklarım alınacaktı ve bu beni çok korkutuyordu. Ameliyata girdim, olması gerekenden daha uzun sürmüş ameliyat. Yatağımda gözümü açtığımı ve hemşirenin anneme "Ameliyat başarılı geçti, yumurtalıkları alınmadı" dediğini duydum ve hayatımın en huzurlu uykusunu uyudum :)
Benimki çikolata kistiydi. Çikolata kisti akışkandır ve en çok korkutanıdır esasında. Yumurtalığımı sarmıştı...
Bunları neden anlatıyorum? Çünkü hepimizin başına gelebilecek bir şey bu. Zayıf-kilolu ayırt etmiyor ama kilolularda daha çok oluyor ne yazık ki. Stres kistin oluşmasında en büyük etken. Benim başıma geldiğinde danışabileceğim kimsem yoktu. İnternette araştırınca da okuduğum şeyler beni çok korkuttu. Şimdi istiyorum ki bu sıkıntıyı yaşayanlar bu yazımı bulsunlar ve benim kadar korkmasınlar.
Karnımdaki ağrıyı hissedene kadar kist kendini hiç belli etmemişti. O kadar büyümesi için en az altı ayın geçmesi gerekiyordu ve o süre boyunca regl günlerimde hiç aksama olmamıştı.
Aynı durum çok yakın bir arkadaşımın da başına geldi yakın zamanda. Ağlıyordu. İnternette kadınlar kulübündeki yorumları okumuş ve korkudan krize girmişti. Onu sakinleştirdim ve başımdan geçenleri anlattım. Rahatladı. Onun kisti 27 cm idi. İnanılır gibi değil, değil mi? Ameliyat oldu ve ne yazık ki yumurtalıklarından biri alındı. İyiydi ama, atlatmıştı çünkü.
Tek yumurtalıkla ne mi olur? Hiçbir şey! :)
Yine çocuğunuz olur sadece çift yumurta ikiziniz olmaz, o kadar. İnternette dolanan "Bir yumurtalık kız bir yumurtalık erkek için, biri alınınca ya sadece oğlunuz ya da kızınız olur" söylentilerine sakın kulak asmayın. Öyle bir şey kesinlikle yok. Teyzem genç kızken bir yumurtalığı alınmış ve şu anda üç oğlu bir kızı var. Başka söze gerek yok sanırım :)
Allah korusun, böyle bir şey başınıza gelirse lütfen korkmayın. Sakin kalın, stres yapmayın... Ve lütfen doktora gitmek için böyle bir şeyin başınıza gelmesini beklemeyin. 4-5 ayda bir kontrole gidin...
Çok uzun yazdım farkındayım ama birilerine yardım etmek istedim...
